Η 8η Μαρτίου αποτελεί κάθε χρόνο μέρα μνήμης και απόδοσης τιμής και ευγνωμοσύνης στις γυναίκες. Μια γιορτή η οποία, ουσιαστικά, αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητά τους έγραψαν ιστορία. Και έγραψαν την Ιστορία αλλιώς. Η γυναίκα είτε ως μητέρα είτε ως εργαζόμενη είτε ως πολιτικός είτε ως ενεργός πολίτης αλλά και με οποιοδήποτε άλλο μανδύα κλήθηκε να υπηρετήσει έχει προσφέρει τα μέγιστα πολλές φορές με πλήρη αυταπάρνηση θυσιάζοντας ακόμη και την ίδια την ζωή της. Η συνεισφορά των γυναικών στην πρόοδο της κοινωνίας και εξέλιξη της ζωής στο τεχνολογικό άλμα που συντελείται στην διαφύλαξη του θεσμού της οικογένειας στην κοινωνική συνοχή στην διαφύλαξη αρχών και αξιών στον Πολιτισμό και τις Τέχνες και γενικά σε όλο αυτό που λέμε ζωή είναι ανεκτίμητη και αξιοσημείωτη.
Η 8η Μαρτίου είναι μέρα να μας θυμίζει ότι παρόλη την πρόοδο που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια υπάρχει δρόμος ακόμη και πρέπει να εργαστούμε σε τομείς όπως την ισότητα των φύλων και την προστασία της γυναίκας από οποιαδήποτε μορφή βίας . Ναι αγαπητοί φίλοι αυτό που σήμερα θεωρούμε αυτονόητο, την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών δεν ήταν πάντα φυσιολογικό και δεν έχει εφαρμοστεί ούτε και σήμερα σε απόλυτο βαθμό.
Περαιτέρω θα πρέπει να αξιολογηθούν οι προκλήσεις του σήμερα όπως η απορρύθμιση της εργασίας, η τηλεργασία, η ανεργία η ακρίβεια κλπ, ο αντίχτυπος που έχει επιφέρει η πανδημία και ο Κορωνοϊός στην προσωπική ζωή και στην εργασία και δυστυχώς το θέμα της ανασφάλειας και φρίκης που φέρνει ο πόλεμος ένα συναίσθημα που γίνεται όλο και πιο έντονο αφού δυστυχώς η παγκόσμια ειρήνη κλονίζεται και η ασφάλεια και ευημερία αμφισβητούνται.
Σήμερα λοιπόν τιμούμε τον αγώνα των γυναικών του Παρισιού που κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις Βερσαλλίες ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα. Σήμερα τιμούμε τις γυναίκες που το 1917 αγωνίστηκαν και κέρδισαν την τότε εποχή στην Σοβιετική Ένωση το δικαίωμα ψήφου. Τιμούμε την πρώτη απεργία Ελληνίδων εργατριών στον Πειραιά το 1982 . Τιμούμε την Κύπρια αγωνίστρια του 55-59, την Κύπρια πρόσφυγα του 74, την γυναίκα της Κύπρου που αγωνίστηκε να ανορθώσει και να ορθοποδήσει αυτός ο τόπος. Την γυναίκα συνάδελφο που από το 1960 εργάζεται με ανιδιοτέλεια για να είναι η Cyta μας η πρώτη επιλογή των καταναλωτών μια εταιρεία υπόδειγμα με τεράστια προσφορά στην οικονομία και κοινωνία της Κύπρου.
Στεκόμαστε δίπλα και μαζί με τις γυναίκες που υποφέρουν τα δεινά του «ανίσχυρου φύλου» και σε όλες τις γυναίκες που σιωπηλά και υπομονετικά κουβαλάνε έναν «σταυρό». Ως ΠΑΣΕ ΑΤΗΚ Συνεχίζουμε τον αγώνα και δεν αποδεχόμαστε κανέναν ενδιάμεσο συμβιβασμό.