Φαίνεται ότι όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα αρχίζει η ενορχηστρωμένη παραπληροφόρηση, οι γενικεύσεις, η κινδυνολογία και ο εκφοβισμός. Κάποια πράγματα και ιδιαίτερα η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η συνδικαλιστική δράση και η αγωνία των εργαζομένων δεν είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης και αυτοί που αδιάφορα προσπερνούν αυτές τις αξίες, δεν τους δίνεται δικαίωμα μαθημάτων περί ηθικής, κ. Αβέρωφ Νεοφύτου.
Η στρατιά των ανέργων δεν θα εκλείψει με την ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών, που δεν ευθύνονται έτσι και αλλιώς, αλλά αντίθετα θα διευρυνθεί και τα κοινωνικά προβλήματα θα διογκωθούν ακόμη περισσότερο, αν αυτό είναι το ζητούμενο στην κυρίαρχη προπαγάνδα που γίνεται.
Είδαμε ξαφνικά τον κ. Μαυρίδη να κόπτεται για το δημόσιο συμφέρον. Εργολαβικά υπερβάλλει και προτάσσει ψευδοδίλημματα ως να είναι η Cyta και οι εργαζόμενοι της που οδήγησαν την χώρα στην οικονομική καταστροφή.
Η πολιτική των διλημμάτων υποκρύπτει τον συστηματικό εκβιασμό της κοινωνίας και επιβεβαιώνει δυστυχώς ότι το έλλειμμα της χώρας μας σήμερα, δεν είναι πρωτίστως οικονομικό, αλλά ηθικό και πολιτικό.
Για του λόγου το αληθές κ. Μαυρίδη, η Κύπρος κατατάσσεται σαν η 11η πιο φθηνή από τις 28 χώρες και δεν είμαστε η μοναδική χώρα που δεν έχουμε προχωρήσει σε ιδιωτικοποίηση των τηλεπικοινωνιών. Είμαστε όμως η μοναδική χώρα με κατοχή με ότι συνεπάγεται τούτο σε θέματα εθνικής ασφάλειας και κυριαρχίας και συνθήκες πρόσβασης σε πληροφορίες εθνικής ασφάλειας.
Τέτοιας υφής τακτικές εξυπηρετούν κατά τη άποψη μας, δύο στόχους. Από τη μια να μεταθέτουν την αγανάκτηση του κόσμου σε λάθος κατεύθυνση και από την άλλη να ανοίγονται λεωφόροι για τη γενίκευση της εργασιακής ζούγκλας, ευρύτερα στην κοινωνία μας. Επιπλέον καλλιεργείται ο φανατισμός και η εμπάθεια ανάμεσα στην κοινωνία, δημιουργώντας ευνοϊκή διάθεση και έδαφος για τους εποφθαλμιούντες τον δημόσιο πλούτο.
Η Cyta είναι γνωστό ότι αυτοχρηματοδοτηθεί την λειτουργία της. Ερωτούμε, η “προνομιακή” εργοδότηση και η επαγγελματική σιγουριά που έχουν οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς οργανισμούς δεν ήταν αυτά που τροφοδοτούσαν με τζίρο την αγορά; Οι μειώσεις μισθών και κατά συνέπεια η συρρίκνωση της καταναλωτικής δυνατότητας των υπαλλήλων, δε χάλασαν την αλυσίδα του χρήματος και συνέβαλαν στην πτώση του τζίρου και κατ’ επέκταση στα λουκέτα σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο χώρο του εμπορίου, της οικοδομικής και τουριστικής βιομηχανίας και όχι μόνο; Αυτό με τη σειρά του δεν έφερε τις μειώσεις μισθών και απολύσεις των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα γενικότερα, δε δημιούργησε την στρατιά των ανέργων; Πολλά τα ερωτήματα που θα μπορούσαμε να θέσουμε, συμβουλευόμενοι την κοινή λογική. Είναι περιττό. Θα αρκεστούμε απλά να πούμε ότι ας ανατρέξουν αλλού τα παπαγαλάκια να βρουν τις αιτίες της φτώχειας και της ανεργίας. Αυτούς που πραγματικά φταίνε και αυτούς που διαχρονικά επινοούν τρόπους “νομότυπης” φοροαπαλλαγής και φοροδιαφυγής, αυτούς που άλωσαν το τραπεζικό σύστημα και όχι σε αυτούς που αποδίδουν πριν καν πληρωθούν.
Κάθε μέρα υποθηκεύεται το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών. Μερίδα πολιτικών εργολαβικά προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία ότι πηγή της οικονομικής καταστροφής δεν αποτέλεσε η άλωση του τραπεζικού συστήματος αλλά δήθεν το υπερχρεωμένο δημόσιο και η μόνη λύση είναι η συρρίκνωση του κράτους, η ιδιωτικοποίηση δημόσιων οργανισμών, η θυματοποίηση δημόσιων υπαλλήλων και η αποδόμηση των κοινωνικών λειτουργιών. Αποσιωπούν όμως ότι πηγή της όποιας κρατικής σπατάλης, της ανομίας, της αδυναμίας πάταξης της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής δεν αποτελεί το μεγάλο κράτος, αλλά το κακό κράτος, σε συνάρτηση με την πολιτική διαφθορά και την κομματοκρατία. Υπό αυτές τις συνθήκες, το αγωνιώδες ερώτημα είναι αν η διάδοχη πολιτική τάξη πραγμάτων που εκπροσωπεί η παρούσα κυβέρνηση, αποδειχθεί υποδεέστερη των περιστάσεων και χειρότερη των υπαίτιων της εθνικής χρεοκοπίας.
Γιατί να ιδιωτικοποιηθεί ένας κερδοφόρος Οργανισμός που δεν επιβαρύνει τον κύπριο φορολογούμενο; Απουσιάζουν πειστικές μελέτες για το όφελος από την παραχώρηση 1.5. δις εκατ. ευρώ περιουσία της Cyta και κέρδη που κατά μέσο όρο ξεπερνούν τα 80 εκατ. ευρώ το χρόνο. Είδαμε λογικές ώστε η Cyta να καταστεί πιο ελκυστική για τον επενδυτή, και το Κράτος και ο φορολογούμενος πολίτης να αναλάβει το εργασιακό κόστος του προσωπικού. Θα χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, θα έλθει αύξηση τιμολογίων και υποβάθμιση της ποιότητας υπηρεσιών. Μήπως τα κίνητρα θα είναι αλλότρια ως προς τους δικές μας πεποιθήσεις και δεν θα αποτελέσουν ως κάποιοι διατείνονται εργαλείο ανάπτυξης αλλά διάλυσης της Cyta; Πώς διασφαλίζεται ότι η ιδιωτικοποίηση δεν θα αποτελέσει όχημα κερδοσκοπίας μέσα από την εκποίηση της περιουσίας της Cyta, των δραστηριοτήτων και των θυγατρικών της, όταν περάσει στα χέρια επενδυτών και άλλων αρπακτικών, πρακτικές που είδαμε να εφαρμόζονται σε Ελλάδα, Μάλτα και αλλού; Η κινεζοποίηση των όρων εργασίας σίγουρα δεν μπορεί να συμβάλει ούτε στην πραγματική ανάπτυξη ούτε στην ουσιαστική βελτίωση των προβλημάτων ανεργίας και επιχειρηματικότητας.
Φερεγγυότητα, σεβασμός, υπευθυνότητα είναι θεμελιώδεις αξίες. Κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν επιτέλους εμπράκτως την πολιτική ευθύνη για τις πολιτικές ανακολουθίες. Δεν είναι ασήμαντο και αδιάφορο ότι οι σημερινές επιλογές της κυβέρνησης δεν θεμελιώνονται στο προεκλογικό πρόγραμμα της. Η κοινωνία έχει απαυδήσει από εξαγγελίες και ανεκπλήρωτες δεσμεύσεις. Αυτό που ζητάει, επιτέλους, είναι να σεβαστούν τα πολιτικά πρόσωπα τον θεσμικά ηθελημένο ρόλο τους, το αληθινό νόημα των συνταγματικών θεσμών, τον ουσιαστικό ρόλο των πολιτικών κομμάτων, των βουλευτών, της ορθής νομοθέτησης. Αυτή είναι η απάντηση που έμπρακτα πρέπει να δίνει καθημερινά η κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην κοινωνία.
Η οικονομική πολιτική δεν σχεδιάζεται μόνο με νούμερα, ούτε μπορεί να επαφίεται σε διεθνείς πιέσεις. Κανένας δεν έχει λευκή επιταγή να αποφασίζει για τις μελλοντικές γενιές αυτής της χώρας. Η πολιτική δεν συνιστά μόνο την τέχνη του εφικτού, αλλά και τον σχεδιασμό του ανέφικτου. Η υπέρβαση της οικονομικής, κρίσης προϋποθέτει την κατανόηση των γενεσιουργών τους αιτιών.
Στον κύριο Αβέρωβ και στον κύριο Μαυρίδη και όσους άλλους τους συνεπικουρούν, τους διαβεβαιώνουμε ότι το μόνο βέβαιο είναι ότι το αισθητήριο της πλειονότητας των συμπατριωτών μας δεν λαθεύει, όταν διαπιστωμένα εκφράζεται η βαθιά αγωνία και έλλειψη εμπιστοσύνης μπροστά σε όσα διαδραματίζονται. Το φαινόμενο της παραπληροφόρησης κυριολεκτικά αποτελεί μάστιγα στην εποχή μας. Κάποιοι φαίνεται να αρέσκονται να υποδαυλίζουν την κοινωνία, να παραπλανούν για τους δικούς τους λόγους, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.
Δεν χρειαζόμαστε υποδείξεις. Για όσους αποτελεί απαγορευτικό να υπερασπίζεται κανείς κοινωνικές και εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών ή να απαιτεί ικανοποιητικούς όρους εργασίας & ασφάλισης και ένα αξιοπρεπές εργασιακό περιβάλλον και επίπεδο διαβίωσης, απαντάμε ότι επειδή για εμάς αποτελούν χαρακτηριστικά μιας πολιτισμένης κοινωνίας, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Cyta.