Μέχρι πρόσφατα η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα έδιναν μάχη για να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη πλειοψηφία ώστε να περάσουν τα νομοσχέδια περί ιδιωτικοποιήσεων ημικρατικών οργανισμών πριν την έξοδο από το μνημόνιο. 
Δήλωναν μάλιστα ότι άφηναν στη διακριτική ευχέρεια της Βουλής τον καθορισμό του ποσοστού που θα δοθεί στον στρατηγικό επενδυτή. Στην αποτυχία αυτής της πρακτικής εκπρόσωποι της κυβέρνησης ανακάλυψαν αιφνιδίως την πραγματικότητα και εμφανίστηκαν στη Βουλή να υποστηρίζουν την αποστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, των νομοσχεδίων, για να αποφανθεί περί κεκτημένου και κρατικών ενισχύσεων.
Τελικά όμως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε μέσω συνέντευξης ότι η κυβέρνηση αποσύρει τα νομοσχέδια για την ιδιωτικοποίηση της Cyta λίγο πριν τεθούν ενώπιον της ολομελείας της Βουλής με το αιτιολογικό ότι «ενόψει της απόρριψης τους και αφού απαιτείται να δοκιμαστούν οι διατάξεις από του Ευρωπαϊκούς θεσμούς, γιατί να μην το αποσύρω και να επιστρέψουμε με ένα άλλο». Την ίδια ώρα, ακούσαμε τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ να δηλώνει ότι αν δεν εγκριθεί η πρόνοια παραχώρησης ποσοστού 51% στον ιδιώτη επενδυτή, δεν ψηφίζει υπέρ των νομοσχεδίων. Αρχικά μας είχαν πει ότι η ανάγκη ήταν εισπρακτική, σήμερα όμως μας λένει ότι η ανάγκη δεν είναι πλέον εισπρακτική αλλά θέμα μεταρρύθμισης. Μάλλον μόνο η λέξη «αλαλούμ» αποδίδει την πραγματικότητα.

Η πολιτική των διλημμάτων υποκρύπτει τον συστηματικό εκβιασμό της κοινωνίας και επιβεβαιώνει δυστυχώς ότι το έλλειμμα της χώρας μας σήμερα, δεν είναι πρωτίστως οικονομικό, αλλά ηθικό και πολιτικό. Δυστυχώς, η απόσταση ανάμεσα στις προεκλογικές εξαγγελίες και τις αντίθετες πρακτικές δημιουργεί ένα τεράστιο κενό πολιτικής αξιοπιστίας. Τούτο, σε συνδυασμό με την εμπέδωση πλέον της προχειρότητας του κυβερνητικού σχεδιασμού αλλά και του τρόπου που αντιμετωπίζονται σοβαρά ζητήματα, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα. Μπροστά στις προκλήσεις που υπάρχουν στο προσκήνιο δημιουργεί ανησυχία για το παρόν και το μέλλον μας. Δικαιολογημένα η κοινωνία νοιώθει απογοήτευση όταν πολιτικοί ηγέτες επιχειρούν με παραπληροφόρηση και εκφοβισμό να στηρίξουν ιδεολογικές πολιτικές θέσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν την χώρα μας και την μικρή αγορά που την χαρακτηρίζει.

Η κυβέρνηση αποδεικνύεται ανακόλουθη των προεκλογικών δεσμεύσεων της και επιβάλλει πολιτικές που ουσιαστικά ξεφεύγουν της λαϊκής εντολής που πήρε. Δεν είδαμε από μέρους της κυβέρνησης ανάλογη ευαισθησία σε Συνταγματικά ζητήματα που προσκρούει το νομοσχέδιο ιδιωτικοποίησης της Cyta. Η υποβάθμιση του ίδιου του Συντάγματος μας, δεν είναι χωρίς συνέπειες για τη δημοκρατία στη χώρα μας. Αντίθετα αποτελεί παρωδία της δημοκρατίας και ένα πλεόνασμα αυταρχισμού και υποκρισίας.

Μέχρι χθες ακούγαμε πως είναι προκλητικό, «κάποιους να τους διασφαλίζεις ότι, είτε αποκρατικοποιηθεί η Cyta ή όχι, είτε κλείσει η Cyta ή όχι, θα έχουν τη δουλειά τους και τις αυξήσεις τους, όχι μόνο μέχρι τη συνταξιοδότησή τους αλλά και χωρίς να επηρεαστούν οι συντάξεις τους μέχρι την ημέρα που θα ζούνε». Σήμερα μας τρομάζει η σκέψη και μόνο ποια θα ήταν η τύχη των εργαζομένων και της κοινωνίας ευρύτερα, αν περνούσαν τα νομοσχέδια στη Βουλή, όταν αιφνιδίως ανακάλυψαν ζητήματα περί κεκτημένου και κρατικών ενισχύσεων και όχι μόνον.

Η Cyta μια εταιρεία με πρωτιά στην κυπριακή αγορά, ένας αμιγώς κυπριακός οργανισμός, άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της Κύπρου και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, εξελίχθηκε μέσα από τις ανάγκες του κύπριου καταναλωτή και προσφέρει σημαντικά οφέλη στην κυπριακή κοινωνία. Η Cyta δεν αποτελεί φέουδο κανενός, αλλά περιουσιακό στοιχείο της κυπριακής κοινωνίας, της κυπριακής οικονομίας και ως τέτοιο πρέπει να διαφυλαχθεί.

Η πορεία ιδιωτικοποίησης της Cyta φανερώνει την αδυναμία της κυβέρνησης του τόπου να πείσει ότι προάγει συνειδησιακά το κοινό καλό Οι διαδικασίες αναβλητικότητας και κωλυσιεργίας φανερώνουν την απουσία γνησιότητας στο λόγο και οι πολίτες βλέπουν, όχι αδίκως, παντού υποκρυπτόμενα προσωπικά και κομματικά συμφέροντα και ιδιοτέλεια. Θα πρέπει επιτέλους η ηθική θα στηρίζεται στον ορθό λόγο και να πηγάζει από αυτόν, καθορίζοντας τις πολιτικές αποφάσεις, τα δικαιώματα, τις απαιτήσεις, τις υποχρεώσεις που ο καθένας έχει έναντι του εαυτού του, των συνανθρώπων του, της οικογένειας του, της πατρίδας του, της ανθρωπότητας και των μελλοντικών γενεών.

Υπάρχει πρόταση: O εκσυγχρονισμός της cyta για προσαρμογή στο νέο περιβάλλον ώστε ο οργανισμός να καταστεί πιο σύγχρονος και πιο ευέλικτος. Κάτι τέτοιο, που θα τον οδηγήσει στα μονοπάτια του υγιούς ανταγωνισμού και ανάπτυξης, απαιτεί γενναίες αποφάσεις και θέληση. Καλούμε την Κυβέρνηση να ξεπεράσει τις ιδεοληψίες της, να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να διασφαλίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα συνταγματικά, οικονομικά και εθνικά συμφέροντα της κοινωνίας, μέσα από μια ορθολογιστική διαχείριση του εθνικού πλούτου.